ماهی­گیر: تا دیر وقت می­خوابم. یه کم ماهی­گیری می­کنم. با بچه­ها بازی می­کنم بعد می­رم توی دهکده و با دوستان شروع می­کنیم به گیتار زدن. خلاصه مشغولیم به این نوع زندگی.

تاجر: من تو هاروارد درس خوندم و می­تونم کمکت کنم. تو باید بیشتر ماهی­گیری کنی.

اون وقت می­تونی با پولش قایق بزرگتری بخری و با در آمد اون چند تا قایق دیگر هم بعدا اضافه می­کنی. اون وقت یک عالمه قایق برای ماهی­گیری داری.

ماهی­گیر: خوب بعدش چی؟

تاجر: به جای اینکه ماهی­ها رو به واسطه بفروشی اونا رو مستقیما به مشتری­ها می­دی و برای خودت کار و بار درست می­کنی، بعدش کارخونه راه می­اندازی و به تولیداتش نظارت می­کنی و ... این دهکده کوچک رو هم ترک می­کنی و می­روی مکزیکو سیتی، بعد از اون هم لوس آنجلس و از اونجا هم نیویورک... اونجاست که دست به کارهای مهم تری می زنی...

ماهی­گیر: این کار چقدر طول می کشه؟

تاجر: پانزده تا بیست سال.

ماهی­گیر: اما بعدش چی آقا؟

تاجر: بهترین قسمت همینه، در یک موقعیت مناسب که گیر اومد می­ری و سهام شرکت رو به قیمت خیلی بالا می­فروشی، این کار میلیون­ها دلار برات فایده داره.

ماهی­گیر: میلیون­ها دلار، خوب بعدش چی؟

تاجر: اون وقت باز نشسته می­شی، می­ری یه دهکده ساحلی کوچیک، جایی که می­تونی تا دیر وقت بخوابی، یه کم ماهی گیری­کنی، با بچه­هات بازی کنی، بری دهکده و تا دیر وقت با دوستات گیتار بزنی و خوش بگذرونی .